شر انگیختن

شر انگیختن. [ ش َ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) فتنه برپا کردن. فساد برانگیختن.

فتنه بر پا کردن فساد بر انگیختن

💡 توسن نازت چو شد رام به میدان حسن گرد ز هستی خلق بایدت انگیختن

💡 او اظهار می‌کند که نیازی برای انگیختن مجدد جامعهٔ مدنی وجود دارد.

💡 دید حر کز وضع جیش انگیختن در دو سو کار است برخون ریختن

💡 جامی از خسرو همی گیرد طریق سوز و درد طور او نبود خیالات کمال انگیختن

💡 آن سوار از خاک ما تا کی برانگیزد غبار از غبار انگیختن یا رب سواران را چه حظ