سَکّاکی، یوسف بن ابی بکر (خوارزم ۵۵۵ـ۶۲۶ق) ادیب و نحویِ عرب زبانِ ایرانی تبار، مؤلف مفتاح العلوم. در آغاز آهنگری و قفل سازی پیشه کرد. به آموختن نحو روی آورد و در دستگاه سلطان محمد خوارزمشاه جایگاهی یافت. پس از استیلای مغول، در دستگاه جغتای نیز به تکریم جایگاهی داشت. گویند سه سال پایان عمر را به حکم جَغَتای، در زندان بود. اثر مشهور او مفتاح العلوم، کتابی است در علم نحو و فن بلاغت که متممی در استدلال و عروض به آن منضم است. در باب اعتقادات خرافی او به طلسمات و سحر و جادو و حکایت های غریب، فراوان نقل شده است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] سراج الدین ابویعقوب یوسف بن محمد بن علی سکاکی خوارزمی حنفی، مشهور به سکاکی و موصوف به علامه، ادیب و نحوی قرن هفتم هجری است. وی در سال 554 یا 555ق در خوارزم به دنیا آمد. حنفی معتزلی بود و از ادبای بزرگ عهد سلطان محمد خوارزم شاه و معاصر ابن حاجب. در نحو، صرف، منطق، کلام، بیان، شعر و عروض و معانی و قوافی توانا بود. می گویند در بدایت حال، شغل آهنگری داشته و در سی سالگی به فراگیری علم روی آورده و در علوم غریبه نیز دست داشته است. وی در سال 626ق، در خوارزم درگذشت. قبر او در کنار آب تیکه می باشد. منابع و مصادر، اعتنا چندانی به ذکر شاگردان وی ننموده و لذا به غیر از یک نفر، شاگرد دیگری برای وی ذکر نشده است که عبارت است از: مختار بن محمود بن محمد زاهدی. http://vista.ir/article/58655/%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%AC%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%8C-%D8%A7%D8%A8%D9%88%DB%8C%D8%B9%D9%82%D9%88%D8%A8-%DB%8C%D9%88%D8%B3%D9%81-%D8%B3%DA%A9%D8%A7%DA%A9%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C. مختصر المعانی / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده المدرس الأفضل فیما یرمز و یشار إلیه فی المطول / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده مفتاح العلوم / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده
جمله سازی با سکاکی یوسف بن ابی بکر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ابوطاهر شروع به یورش مکرر به حجاج کرد و تا منطقه حجاز رسید. در یکی از لشکرکشی های خود در سال ٩٢۴ موفق شد سردار عباسی ابوالحیجه بن حمدون را دستگیر کند. در سال ۹۲۶ لشکر خود را به عمق عراق عباسی هدایت کرد و تا شمال کوفه رسید و عباسیان را وادار کرد که مبالغ هنگفتی را برای او بپردازند تا با آرامش شهر را ترک کند. در راه بازگشت به خانه، حومه کوفه را ویران کرد. ابوطاهر در بازگشت نه تنها برای خود بلکه برای همنوعانش در شهر احساء شروع به ساختن قصر کرد و این شهر را پایتخت همیشگی خود اعلام کرد. در سال ۹۲۸ خلیفه مقتدر به اندازهٔ کافی اعتماد به نفس داشت تا یک بار دیگر با ابوطاهر مقابله کند و سرداران خود یوسف بن ابی الساج از آذربایجان، معنس المظفر و هارون را فراخواند. پس از یک نبرد سنگین، همه شکست خوردند و به بغداد رانده شدند. ابوطاهر به عنوان آخرین هشدار به عباسیان، استان جزیره را ویران کرد و به احساء بازگشت.
💡 احتمالاً در سال ۳۰۶ یا فاصلهٔ میان سالهای ۳۰۱ تا ۳۰۴، جستان بن وهسودان به قتل رسید. در این شرایط باعث شدت گرفتن دودستگی میان جستانیان شد و طرفداران جستان درصدد برآمدند تا انتقام او را از علی بگیرند. درچنینشرایطی محمد بن مسافر با حمایت از خونخواهان جستان، فرصت را برای رسیدن به کسب قدرت به دست آورد و درهمینحال شرایط طبرستان، گیلان و دیلمان نیز برای قدرت یافتن سلّاریان مناسب بود. مرگ ناصر کبیر در سال ۳۰۴، و مهمتر از آن، خروج یوسف بن ابیالساج از ری، این بستر را برای سلاریان فراهم کرد. مرگ داعی صغیر، و فرار ماکان کاکی از ری، باعث تحول جدیدی در ساختار قدرت سیاسی در منطقه شد که مورخان از آن با عنوان «انتقال قدرت از علویان به دیلمیان» یادکردهاند که درپی آن قدرت دیلمیان در مرکز و غرب ایران توسعه یافت. درگیری داعی صغیر با سامانیان و کشمکش میان داعیان علوی و مخالفان گیل و دیلم آنها، موجب شد تا زمینه قدرت یافتن محمد بن مسافر که از این درگیریها دور بود، فراهم شود.
