سنگ استان

( سنگ آستان ) سنگ آستان. [ س َ گ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سنگ آستانه. دهلیزخانه. ( آنندراج ). سنگ که در آستان یا آستانه در بکار رفته باشد:
زیر سر گنجی ز سنگ آستانش داشتم
سر به این معنی مرا در کوی او پامال بود.میرزا عبدالغنی قبول ( از آنندراج ).

( سنگ آستان ) یا سنگ آستانه. دهلیز خانه

💡 ای کعبه صفا که کند خسرو از سنگ آستان تو شیرین را

💡 داریم تکیه بر عمل خود بصد امید چون سنگ آستان تو ماراست متکا

💡 شهی که از حجر الاسودش حرم عمریست که بهر محفل وی سنگ آستان کشدا

💡 چون بر توان گشت از رخش؟ و آنگاه خود ناساخته بالین ز سنگ آستان،بستر ز خاک کوی او