سلب جزئی

[ویکی فقه] سلب جزئی یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای سلب محمول از موضوع و نفی اتصال یا انفصال میان مقدم و تالی در بعضی اوقات یا احوال است.
سلب به عنوان کیفیت قضیه، به لحاظ کمّیّت و مقدار، به سلب کلی و سلب جزئی تقسیم می شود. در قضیه حملیه، سلب جزئی به معنای سلب حکم از بعض افراد موضوع است؛ مانند: «بعضی از حیوان ها انسان نیستند» و سلب کلی یا عموم سلب یعنی نفی حکم از تمام افراد موضوع؛ مثل: هیچ انسانی درخت نیست. در قضیه شرطیه متصله و یا منفصله، سلب جزئی به معنای سلب اتصال و یا انفصال میان مقدّم و تالی در بعضی از زمان ها یا احوال است؛ مانند: «چنین نیست که همیشه اگر آفتاب برآمده باشد هوا سرد نباشد» و «بعضی اوقات چنین نیست که اجسام یا سفید باشند یا سیاه» و سلب کلی یعنی نفی اتصال یا انفصال میان مقدم و تالی در همه زمان ها یا احوال، مثل: «هیچ وقت چنین نیست که اگر آفتاب برنیامده باشد روز شود» و «هیچ گاه چنین نیست که هر کسی یا کور باشد یا بی سواد».
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • حلی، حسن بن یوسف، الجوهر النضید.
۱. ↑ خواجه نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، اساس الاقتباس، ص۸۳.
...

💡 این مسئله از دخالت‌های جزئی تا مداخلات همه‌جانبه اتفاق می‌افتاد. صدور مستقیم دستورهای عملیاتی و تاکتیکی تحت عنوان «فرمان پیشوا» به شاخه‌های مختلف ورماخت آزادی عمل را از ستاد کل این نیروها در برنامه‌ریزی و فرماندهی حقیقی سلب می‌کرد. با تمایز روشن بین ماموریت‌های تاکتیکی[یادداشت ۲] مرسوم در نیروهای مسلح آلمان و فرامین مستقیم و بروز مشکلات حاصل از تعارض بین این دو، تا هنگامی که پیروزی نصیب آلمانی‌ها می‌شد، فرماندهان عالی‌رتبه با خویشتن‌داری با این دخالت‌ها مسامحه می‌کردند چرا که نتیجه توجیه‌گر وسیله برای آن‌ها بود.