سرکیسه سست کرد

سرکیسه سست کردن. [ س َ س َ / س ِ س ُ ک َ دَ ]( مص مرکب ) مجازاً در تداول عوام، خرج کردن. هزینه کردن. بذل و بخشش نمودن. رجوع به سرکیسه گشادن شود.
- سرکیسه عهد سست کردن؛ بدعهدی کردن. بی وفایی نمودن:
تا لوح جفا درست کردی
سرکیسه عهد سست کردی.خاقانی.

💡 تو ز اول سست کردی پایه را سود، اندک بود اندک مایه را

💡 صغیر بندهٔ عشقم بسخت پیوندی که سست کرد ز خلق زمانه پیوندم

💡 هین که گردن سست کردی کو کبابت کو شرابت هین که بس تاریک رویی ای گرفته آفتابت

💡 اسْتَحْوَذَ عَلَیْهِمُ الشَّیْطانُ چیره شد بر ایشان دیو و زور گرفت فَأَنْساهُمْ ذِکْرَ اللَّهِ بر ایشان فراموش کرد یاد اللَّه و بایشان سست کرد و خوار. أُولئِکَ حِزْبُ الشَّیْطانِ ایشان سپاه دیواند أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّیْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ (۱۹).

💡 آن چو تیغ کند کرد اول دل اندر کار تن وین چو کلک سست کرد آخر تن اندر کار سر

💡 مسائل داخلی و تفرقه در این کلیسا بین سالهای 1364 تا 1394 میلادی، پایه‌های این کلیسا را سست کرد. هجوم اقوام مغول نیز ضربه مهلک دیگری را بر آنان وارد ساخت و به زودی تعداد پیروان این کلیسا به شدت کاهش یافت.