دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] کلیدواژه: یاران امام صادق علیه السلام، زرارة بن اعین شیبانی، زندگینامه زرارة بن اعین
وی از اعیان فقها، ادبا، متکلمان امامیه و از بزرگان روایی عصر خود و از مشایخ برجسته و مورد اعتماد محسوب می شود که در دیانت و فقاهت و وثاقت و زهدگوی سبقت از همگنان ربوده بود و یکی از اصحاب اجماع است.
نام اصلی او عبدربه و مکنّی به ابوالحسن و ابوعلی و فرزند اعین بن سُنْسُن شیبانی و از خاندان اصیل و عریق آل اعین است.
روایت است که وقتی حضرت امام صادق علیه السلام به او فرمود: ای زراره اسم تو در نامهای اهل بهشت بی الف است. گفت: بلی فدایت شوم، اسم من عبدربه است ولکن ملقب شدم به زراره و از او نقل شده که می گفته: به هر حرف که از امام جعفرصادق علیه السلام می شنوم، ایمان من زیاده می شود.
روایت شده که آن امام صادق علیه السلام به فیض بن مختار فرمود که هر وقت خواستی حدیث ما را پس اخذ کن از این شخص نشسته و اشاره فرمود به زراره و نیز از آن حضرت مروی است که درباره زراره فرمود: لولا زرارة لقلت انّ احادیث ابی ستذهب.
حضرت صادق علیه السلام او را در کنار سه تن دیگر یعنی محمد بن مسلم و برید بن معاویه ولیث بن البختری المرادی از اوتاد زمین و اعلام دین دانسته است. و هم روایت است که وقتی حضرت امام صادق علیه السلام به او فرمود: ای زراره اسم تو در نامهای اهل بهشت بی الف است.
گفت: بلی فدایت شوم، اسم من عبدربه است ولکن ملقب شدم به زراره و از او نقل شده که می گفته: به هر حرف که از امام جعفرصادق علیه السلام می شنوم ایمان من زیاده می شود.
و از ابن ابی عمیر - که از بزرگان فضلای شیعه است - نقل است که وقتی به جمیل بن دراج - که از اعاظم فقها و محدثین این طایفه است - گفت که: چه نیکو است محضر تو و چه زینت دارد مجلس افاده تو؟ گفت: بلی، لکن به خدا سوگند که نبودیم ما در نزدیک زراره مگر به منزله اطفال مکتبی که در نزد معلم خود باشند.
