عبدالملک بن اَعْیَن، برادر زرارۀ بن اَعْیَن ـ محدث و راوی سرشناس امامی از چهرههای برجستۀ سدۀ دوم هجری و از اصحاب بزرگ امام جعفر صادق محسوب میشود. وی متعلق به خاندان اَعْیَن، خاندانی نامآور و اثرگذار در حوزۀ علوم اسلامی و بهویژه روایت شیعی بود. با وجود توصیفات والا و ستایشهایی که از سوی امام صادق و نیز عالمان شیعه و اهل سنت دربارۀ عبدالملک نقل شده، متأسفانه شخصیت او برای برخی از رجالیان ناشناخته یا کمرنگ مانده است.
هرچند این مقال در صدد تحلیل تخصصی رجالی نیست، اما بهمنظور روشن شدن جایگاه عبدالملک، به بررسی ابعاد گوناگون زندگی وی میپردازد و بهویژه دلایل تضعیف او از سوی برخی عالمان رجالی اهل سنت را مورد توجه قرار میدهد. این بررسی نشان میدهد که چگونه ممکن است چهرۀ یک محدث امامی بر اثر ملاحظات مذهبی یا اختلاف در مبانی نقد روایت، تحت تأثیر قرار گیرد.
در این میان، برای درک عمیقتر جایگاه عبدالملک، ناگزیر باید نگاهی به پیشینۀ خاندان اَعْیَن داشته باشیم. این خاندان، با پرورش عالمان و راویان متعددی که در انتقال میراث حدیثی امامان شیعه نقش محوری داشتند، به یکی از پایگاههای علمی تشیع در قرون نخستین تبدیل شد. بنابراین، شناخت تاریخ و نقش این خاندان، کلیدی برای دریافت صحیح موقعیت عبدالملک بن اَعْیَن و برادرش زراره در گسترش معارف اسلامی است.