صفوان بن مهران

[ویکی اهل البیت] صفوان از مردان پاک و موثقی بود که بزرگان علما به روایات او اهمیت می دهند، در اخلاق و رفتار به مقامی رسیده بود که مورد تایید امام واقع شد.
روایت کرده از حضرت امام صادق علیه السلام و عرضه کرده ایمان و اعتقاد خود را درباره ائمه اطهار علیهم السلام به آن حضرت، حضرت به او فرموده: رحمک اللّه.
و او همان است که شتران خود را به هارون رشید کرایه داد به جهت سفر حج چون خدمت حضرت موسی بن جعفر علیه السلام رسید آن جناب فرمود: ای صفوان! هر چیز از تو نیکو و جمیل است مگر یک چیز از تو و آن کرایه دادن شتر است به این مرد یعنی هارون، عرض کرد که من به جهت سفر معصیت و لهو و لعب کرایه ندادم ولکن کرایه دادم برای طریق مکه و خودم هم در کار نیستم بلکه امر دست غلامان من است، فرماید: آیا کرایه از ایشان طلب نداری؟ گوید: چرا، فرماید: آیا دوست نداری بقای ایشان را تا کرایه تو به تو برسد؟ گوید: بلی، فرماید: کسی که دوست داشته باشد بقاء ایشان را پس او از ایشان است و کسی که از ایشان باشد با ایشان وارد آتش شود، صفوان رفت و شتران خود را بالتمام فروخت، هارون چون مطلب را فهمید به وی گفت: به خدا قسم! اگر نبود حسن صحبت تو، هر آینه تو را می کشتم.
و این صفوان زیارت روز اربعین امام حسین علیه السلام، را از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده و زیارت وارث و دعای معروف به (علقمه) را که بعد از زیارت عاشورا می خوانند نیز از آن حضرت نقل کرده و این صفوان مکرر حضرت صادق علیه السلام را از مدینه به کوفه آورده و با آن جناب به زیارت تربت حضرت امیرالمومنین علیه السلام نائل گشته و بر قبر آن جناب خوب مطلع بوده.
و از (کامل الزیارة) مروی است که مدت بیست سال به زیارت آن تربیت مطهره می رفت و نماز خود را در نزد آن حضرت به جای می آورد. و او جد ثقه جلیل و فقیه نبیل شیخ طایفه امامیه ابوعبدالله صفوانی است که در محضر سیف الدوله حمدانی با قاضی موصل در امامت مباهله کرد چون قاضی از مجلس برخاست تب کرد و دستش که در مباهله کشیده بود سیاه گشت و ورم کرد و روز دیگر هلاک شد.

💡 صفوان بن مهران كوفى از اصحاب حضرت صادق عليه السلام و حضرت موسى بنجعفر عليه السلام و آدم فهميده و پرهيز كارى بود، و اشتران بسيارى داشت كه بوسيلهكرايه دادن آنها زندگانى خود را تاءمين مى كرد.

💡 و در تهذيب به سند خود از صفوان بن مهران آورده كه گفت: به امام صادق (عليه السلام) عرض كردم زن مسلمان نزد من مى آيد، او مرا به شغلم (چارپادار) ميشناسد و من او را بهمسلمانى مى شناسم، و او محرمى ندارد، آيا او راحمل بكنم ؟ فرمود: عيب ندارد، حمل كن، زيرا مؤ من براى زن مؤ من محرم است، آنگاه اين آيهرا تلاوت نمود: (و المؤ منون و المؤ منات بعضهم اولياء بعض ).

💡 صفوان بن مهران از امام صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: شخصمؤ منى از دنيا رفت. بعد از دفنش، ملائكه او را در قبرش نشاندند و گفتند: ماءموريتداريم كه صد تازيانه به تو بزنيم. مؤ من گفت: طاقت ندارم. گفتند: پنجاه ضربهشلاق مى زنيم. گفت: طاقت ندارم. گفتند: ده ضربه. گفت: طاقت ندارم تا رسيد به يكضربه. گفتند: چاره اى نيست بايد يك ضربه را به تو بزنيم.