روز در برزخ

[ویکی فقه] روز در برزخ (قرآن). عالم قرار گرفته در میان مرگ و قیامت را برزخ گویند. برخی از آیات سوره غافر اشاره به وجود روز و شب در بزرخ دارد.
برخی آیات قرآن به روز و شب در عالم برزخ اشاره دارد و از آن تعبیر به «غدوا و عشیا» کرده است:فوقـیه الله سیـات ما مکروا وحاق بـال فرعون سوء العذاب• النار یعرضون علیها غدوا وعشیا ویوم تقوم الساعة ادخلوا ءال فرعون اشد العذاب. «خداوند او را از نقشه های سوء آنها نگه داشت، و عذاب شدید بر آل فرعون وارد شد!• عذاب آنها آتش است که هر صبح و شام بر آن عرضه می شوند؛ و روزی که قیامت برپا شود (می فرماید:) آل فرعون را در سخت ترین عذاب ها وارد کنید!». از تعبیر «غدوا و عشیا» استفاده می شود که در عالم برزخ هم، شب و روزی همانند شب و روز دنیا وجود دارد. چنان که از امام صادق علیه السّلام نقل شده است: این جریان در برزخ، قبل از فرا رسیدن قیامت است.

💡 تعداد روزهای همراه با بارش برف شمیران نیز ۲۴ روز در سال ثبت شده است.

💡 از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به یک روز در موزه اشاره کرد.

💡 گرچه شب قدر است چو صاحب نظرانید چون روز در این شب مه و خورشید ببینید

💡 دوری از کوی تو سرگردان همه شب تا به روز در فغان گویی سگی ام ز آستان افتاده دور

💡 سرو سهی که هست شب و روز در قیام چون قامتت بدید بر او فرض شد نماز

💡 هر شبی چندان ز درد هجر بگدازم که روز در گمان افتند مردم کین منم یا دیگری ست