لغت نامه دهخدا
رشته تافتن. [ رِ ت َ / ت ِ ت َ ] ( مص مرکب ) تابیدن نخ و رشته. تافتن طناب و ریسمان:
سر رشته را آن کسی یافته
که این رشته ها را به هم تافته.نظامی.تافت جهان رشته صبح از سپهر
دوخت بسی جبه مسکین ز مهر.امیرخسرو.
رشته تافتن. [ رِ ت َ / ت ِ ت َ ] ( مص مرکب ) تابیدن نخ و رشته. تافتن طناب و ریسمان:
سر رشته را آن کسی یافته
که این رشته ها را به هم تافته.نظامی.تافت جهان رشته صبح از سپهر
دوخت بسی جبه مسکین ز مهر.امیرخسرو.
تابیدن نخ و رشته. تافتن طناب و ریسمان.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ترک هستی گیر و بیرون آ، ز تشویش امل ورنه یکسر رشته باید تافتن تا سوزن است