رزق بخش
واژه «رزق بخش» به معنای کسی است که روزی و نعمت را به دیگران عطا می‌کند. این اصطلاح به طور خاص به خداوند اشاره دارد که به عنوان منبع اصلی روزی و برکت در زندگی انسان‌ها شناخته می‌شود. در فرهنگ اسلامی، «رزق» به معنای هر نوع نعمت و روزی است که به انسان داده می‌شود، چه مادی و چه معنوی. در ادبیات فارسی، واژه «رزق بخش» به عنوان صفتی برای توصیف خداوند به کار می‌رود و نشان‌دهنده رحمت و لطف او به بندگانش است. این واژه به نوعی به مفهوم تأمین نیازهای زندگی اشاره دارد و نشان می‌دهد که خداوند به بندگان خود روزی می‌دهد و آن‌ها را از کمبودها نجات می‌دهد. شاعران و نویسندگان بزرگ فارسی نیز در آثار خود به این مفهوم پرداخته‌اند و آن را به عنوان یکی از ویژگی‌های الهی توصیف کرده‌اند. به همین دلیل، «رزق بخش» به عنوان یک واژه معنوی و پرمعنا در زبان فارسی، نشان‌دهنده بخشش و رحمت الهی است که به زندگی انسان‌ها برکت می‌دهد.
مترادف‌ها
روزی‌دهنده، روزی‌رسان
لغت نامه دهخدا
رزق بخش. [ رِ ب َ ] ( نف مرکب ) روزی بخش. روزی رسان. رزق رسان. کنایه از خداوند:
نان من بی میانجی دگران
تو دهی رزق بخش جانوران.نظامی.
فرهنگ فارسی
روزی بخش روزی رسان رزق رسان
جمله سازی با رزق بخش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون مذهبی و آیه‌ها، خداوند همیشه به عنوان موجودی که تمام نیازهای مخلوقات را برطرف می‌کند و رزق بخش هستی است، مورد ستایش و عبادت قرار می‌گیرد.
💡 بسیاری از افراد معتقدند که انجام کارهای خیریه و کمک به نیازمندان، راهی برای جلب توجه خداوند رزق بخش و افزایش برکت در دارایی‌های موجود در زندگی است.
💡 تکیه بر توانایی‌های خود و در عین حال ایمان به قدرت الهی، به انسان کمک می‌کند تا در مسیرهای دشوار زندگی، همیشه امیدوار به رزق بخش باشد.
