رحلت حضرت ابراهیم

[ویکی فقه] حضرت ابراهیم علیه السلام از جمله افراد نادری است که پس از آمدن فرشته مرگ، به او فرصت ادامه زندگی داده شد و بعدا به درخواست خود آن حضرت، قبض روح گردید.
روزی عزرائیل نزد ابراهیم آمد تا جان او را قبض کند، ابراهیم مرگ را دوست نداشت،
فرصت دوباره زندگی
عزرائیل متوجه خدا شد و عرض کرد: «ابراهیم، مرگ را ناخوش دارد.» خداوند به عزرائیل وحی کرد: «ابراهیم را آزاد بگذار چرا که دوست دارد زنده باشد و مرا عبادت کند.»
آمادگی حضرت ابراهیم برای مرگ
مدّت ها از این ماجرا گذشت، تا روزی ابراهیم پیرمرد بسیار فرتوتی را دید که آن چه می خورد، نیروی هضم ندارد و آن غذا از دهان او بیرون می آید، دیدن این منظره سخت و رنج آور، موجب شد که ابراهیم ادامه زندگی را تلخ بداند، و به مرگ علاقمند شود،
دیدار دوباره با عزرائیل
...

💡 پس از رحلت حضرت آية الله العظمى بروجردى درسال 1340 شمسى؛ رژيم شاهنشاهى براى اينكه هميشه خود را از نقش احياء گرانهروحانيت راحت كند فورا دست به كار شد و در اولين گام باارسال تلگراف تسليتى به محضر آية الله العظمى حكيم كه در نجف اقامت داشت، سعىكرد كه تشكيلات مركزى روحانيت را به خارج از ايرانانتقال دهد.

💡 و در روايات آمده است كه قيام قيامت چهل روز پس از رحلت حضرت ولىّ عصر (عج ) مىباشد، و اين مطلب مربوط به رحلت آن حضرت در رجعت است.(50) وگرنه طبق صدهاحديث بعد از رحلت اوّلى حضرت بقية اللّه روحى فداه، اهلبيت عصمت و طهارت هزارانسال فرمانروائى خواهند داشت.(51)

💡 حاضران محور پيغمبر مشاده كرده اين دو حالت متصاد را از گريه و خنده از فاطمه دخترپيغمبر مشاهده كرده و لى سرش را نفهميده و تعجب كردند لذا از فاطمه خواستند آنان را ازاين دو حالت متضاد مطلبع و آگاه سازد اما فاطمه حاضر نشد سرش را بيان فرمايد وخوددارى نمود پس از رحلت حضرت ختمى مرتبت بر اثر اصرار عايشه كه ميخواست ازحقيقت امر آگاه شود حضرت فاطمه اين سر را فاش فرمود لذا خطاب بعايشه نموده

💡 پس از رحلت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله، ياران حضرت اميرالمؤ منين علىّ عليهالسلام نزد زيد بن ارقم كه يكى از اصحابرسول خدا صلوات اللّه عليه بود و در جريان غدير خم نيز حضور داشت آمدند و از اوگواهى خواستند؛ ولى چون او از طرف حكومت براى خوداحتمال خطر مى داد از بيان حقيقت و جريان غدير خوددارى كرد.

💡 2 - ابو جرير زكريان ادريس بن عبدالله اشعرى: او نيز از اجله اصحاب (59) ثامنالحجج على بن موسى الرضا عليه السلام است كه از ناحيه آن امام مورد ستايش قرارگرفته است. سال رحلتش پس از رحلت حضرت فاطمه معصومه عليها السلام بهسال 201 و مدفنش در قبرستان شيخان مى باشد.

💡 اما مصيبت رحلت حضرت رقيه عليه السلام در خرابه شام كمرم را خم و مويم را سفيد كرد.زنها وقتى اين سخن را شنيدند، صدايشان به شيون و ناله و گريه بلند شد، و آن روزبه ياد رنجهاى جانگداز حضرت رقيه عليه السلام بسيار گريستند. (310)