لغت نامه دهخدا
راویه کش. [ ی َ / ی ِ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) اشتر یا ستوری که مشک و خیک آب را حمل کند. مشک کش: و مصر و قاهره را گویند پنجاه هزار شتر راویه کش است که سقایان آب کشند و سقایان که آب بر پشت کشند خودجدا باشند. ( سفرنامه ناصرخسرو چ دبیرسیاقی ص 56 ).