دیبای شب افروز

دیبای شب افروز. [ ی ِ ش َ اَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوعی از دیبا که رنگش سیاه و سفید باشد. ( غیاث ):
مینماید روز و شب در یکدگر آمیخته
همچو دیبای شب افروز از شتاب عمر ما.اشرف ( از بهارعجم ).

نوعی از دیبا که رنگش سیاه و سفید باشد.

💡 پروانه صفت گر تو بسوزی ز غم دل آن شمع شب افروز چه پروای تو دارد

💡 از آتش سودای تو چون کرم شب افروز هر شام چراغ خود و پروانهٔ خویشم

💡 بسان شمع شب افروز نکته هاش ولیک برو چو چشم ببسته بریسمان روشن

💡 باد سحرگه نشاند شمع شب افروز ماه پرتو قندیل صبح ساخت جهانرا منیر

💡 شبم ز شعله شمع و چراغ مستغنی ست چنین که مشعله آه من شب افروز است