ده فراهی

لغت نامه دهخدا

ده فراهی. [ دِه ْ ف َ ] ( اِخ ) دهی است از بخش میان کنگی شهرستان زابل. واقع در پانزده هزارگزی شمال باختری ده دوست محمد. سکنه آن 350 تن. آب آن از رودخانه هیرمند تأمین می شود. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).

جمله سازی با ده فراهی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 بر اساس روایت نخست تیمور پس از تصرف قلعه اسفزار متوجه سیستان گردید ((۷۸۵) هـ. ق). در ناحیه فراه شاه جلال الدین فراهی حاکم آنجا به او پیوست و اظهار انقیاد نمود تیمور آق تیمور بهادر یکی از سردارانش را با سپاهی مأمور چپاول سیستان نمود. آق تیمور بهادر تا دروازه‌های زرنگ پیشروی نمود و با اموال و غنایم فراوان به نزد تیمور بازگشت.

💡 ده فراهی در منطقه‌ای قرار گرفته که دسترسی به آن از طریق مسیرهای کوهستانی بسیار زمان‌بر و گاهی چالش‌برانگیز است.

💡 در ده فراهی، کودکان در مدارس کوچک محلی آموزش می‌بینند و تلاش می‌کنند تا آینده‌ای روشن برای خود و منطقه رقم بزنند.

💡 تولید محصولات لبنی در ده فراهی به دلیل وجود چراگاه‌های وسیع و مراتع بسیار سرسبز، با کیفیت بسیار بالایی انجام می‌گیرد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران