دمیاطی عبدالمؤمن بن خلف
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] «عبد المؤمن بن خلف بن شرف بن خضر بن موسی تونی دمیاطی»، مکنی به ابومحمد و ابواحمد، ملقب به شرف الدین و برهان الدین و جمال الاسلام، در آخر سنه 613ق، در شهر دمیاط، به دنیا آمد، و در همان شهر به تحصیل علم فقه پرداخت، سپس در طلب حدیث به شهرهای مختلف سفر کرد.
وی در «اسکندریه» از علی بن زید نسارسی و ظافر بن شحم و منصور بن دباغ و...، در «مصر» از ابن المقیر و علی بن مختار و یوسف بن مجتلی و...، در «بغداد» از ابونصر بن علیق و ابراهیم بن الخیر و...، در «حلب» از ابوالقاسم بن رواحه و...، در «حماة» از صفیه قرشیه، در «ماردین» از عبد الخالق نشتبری، در «حران» از عیسی حناط و در «دمشق» از ابن مسلمه و... استماع حدیث نمود؛ خلاصه شیوخ وی، حدود 1300 نفر می باشند.
او انسانی بود زیبا، خوش رو، خوش خو، راستگو، خوش زبان، سخندان، نیکوبیان، دین دار، فروتن، زیرک، فقیه، محدث، نسب شناس و...
برخی از کسانی که از وی روایت کرده اند، عبارتند از:
وی که در دوران حکومت بنی عباس می زیست، بیش از 90 سال عمر کرد و در ذی قعده سال 705ق، در قاهره به طور ناگهانی دیده از جهان فروبست.
أخبار قبائل الخزرج / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده
جمله سازی با دمیاطی عبدالمؤمن بن خلف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صفیالدین عبدالمؤمن بن ابیالمفاخر یوسف بن فاخر ارموی در سال ۶۱۳ ه.ق در ارومیه به دنیا آمد. او در کودکی به بغداد مهاجرت کرد و بیشتر عمرش را در آنجا گذراند. او هم در دربار خلفای عباسی و هم در دربار هلاکو صاحب منصب بود و به هنرهایی همچون خوشنویسی و موسیقی تسلط داشت. از ارموی به عنوان بنیانگذار مکتب منتظمیه یادشدهاست. دو رسالهٔ او به نامهای رساله شرفیه و الأدوار از متون بنیادین این مکتب دانسته میشوند، و تأثیر ارموی بر این مکتب چنان بوده که به او لقب «زارلینوی مشرق زمین» دادهاند (اشاره به نام جوزفو زارلینو، نظریهپرداز شهیر ایتالیایی در حوزهٔ تئوری موسیقی که در دوران رنسانس میزیست). ارموی خود از نظریات دانشمندانی همچون ابن سینا، فارابی و ابن زیله تأثیر پذیرفته بود. با این حال، ارموی در توصیف اجناس از واژگان و طبقهبندی مشابه فارابی یا ابن سینا استفاده نمیکند و به عقیدهٔ هنری جرج فارمر، از شیوهٔ ارموی چنین بر میآید که مستقیماً از منابع یونانی تأثیر پذیرفته بودهاست.</ref>
💡 صفیالدین عبدالمؤمن بن ابیالمفاخر یوسف بن فاخر اُرمَوی (۶۱۳ ه.ق – ۱۸ صفر ۶۹۳ ه.ق) موسیقیدان، خوشنویس، ادیب و عروضدان و پیشتاز مکتب منتظمیه بود.