لغت نامه دهخدا
در و تخته. [ دَ رُت َ ت َ / ت ِ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) لوازم و وسایل چوبی. || دو دوست و رفیق یا شریک یا زن و شوهر که با هم یک رنگ باشند. این اصطلاح مقتبس از مثلی است که گوید: خدا نجار نیست، اما در و تخته را خوب به هم جور می کند. ( فرهنگ لغات عامیانه جمال زاده ).
- در و تخته را مهر کردن؛ سکوت کردن در امری. دست کشیدن از کاری. ( فرهنگ عوام ).