دده خلیفه

لغت نامه دهخدا

دده خلیفه. [ دَ دَ خ َ ف َ ] ( اِخ ) ابراهیم بن یحیی ( بخشی ) متوفی به سال 973 هَ. ق. او راست: رسالة فی اللواطة و تحریمها. و رسالة فی البنج و الحشیش و تحریمها. ( کشف الظنون ).

فرهنگ فارسی

ابراهیم بن یحیی

جمله سازی با دده خلیفه

💡 در مطبخ هجده نوع خدمت وجود داشت: لباس‌شوی، میدانچی، خلیفه دده (راهنمای کسانی که تازه به مطبخ درآمده بودند)، شربت‌چی، پادو، قهوه‌کوب، جاروکش، مأمور خواب.

💡 گاه از جانب خلیفهٔ مولوی به دده‌های مولوی، مشایخ و حتی گاه به محبان مولوی که کمالی یافته بودند، ضمانت داده می‌شد. در دورهٔ شکل‌گیری مولویه، خلیفه در حقیقت در رأس طریقت قرار داشت.