دارا گرد

داراگرد. [ گ ِ ] ( اِخ ) همان دارابگرد است و گرد به معنی شهر است یعنی شهر دارا. ( فرهنگ لغت شاهنامه ص 126 ). «شهری است خرم و آبادان و بسیار خواسته و هوای بد، به ناحیت پارس. و از وی مومیائی خیزد که بهمه جهان جایی دیگر نبود. و اندر نواحی وی کوههاست از نمک سپید و سیاه و سرخ و زرد و هر رنگی...». ( حدود العالم ).

همان دارا بگرداست و گرد بمعنی شهر است یعنی شهر دارا

💡 کرد بر فرزند پیغمبر سلام گفت کای دارای گردون احتشام

💡 من آن دور گیرم که دارای گرد ز من جان همی برد و جان هم نبرد