خوردگی اهن سه ظرفیتی

خوردگی آهن سه ظرفیتی
{ferric ion corrosion} [خوردگی] خوردگی فلزات آهنی براثر تماس با آب اسیدهای معدنی و یون های فریک موجود در آنها که در طی آن سرعت خوردگی تحت تأثیر اکسیژن هوا افزایش می یابد

💡 است که آن را به عنوان «آهنربای طبیعی» نیز می‌شناسند. این ماده دو یون آهن سه ظرفیتی و یک یون آهن دو ظرفیتی دارد. جهت‌گیری گشتاور مغناطیسی دو یون آهن سه ظرفیتی مخالف هم است و یکدیگر را خنثی می‌کنند. اما گشتاور مغناطیسی یون‌های آهن دو ظرفیتی خنثی نشده باقی می‌ماند و در ماده خاصیت مغناطیسی ایجاد می‌کنند.

💡 اکسید آهن (II,III) (به انگلیسی: Iron(II,III) oxide) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۶۲۱۱۹۷۸ و جرم مولی 231.533 g/mol بوده و شکل ظاهری این ترکیب، پودری سیاه رنگ است. فرمول کلی این ترکیب Fe3O4 مگنتیت است. دو ترکیب دیگر، یکی اکسید آهن (FeO)، ترکیبی کمیاب بوده و دیگری اکسید آهن سه ظرفیتی با فرمول (Fe2O3) در شیمی به نام هماتیت معروف است و در متنهای کهن فارسی به نام شادنه آمده‌است.

💡 بور در بیشتر ترکیب‌های آشنای خود مانند اکسیدها، سولفیدها، نیتریدها و هالیدها به صورت سه ظرفیتی رفتار می‌کند.

💡 نیترات سدیم برای ساخت شیشه مقاوم استفاده می‌شود. شیشه در یک حمام نیترات سدیم غوطه ور می‌شود و پوشش سطح شیشه با یون‌های سدیم سبب تقویت محصول از طریق اکسیداسیون مواد ارگانیکی و تبدیل آهن دو ظرفیتی به سه ظرفیتی می‌شود و از طرفی با احیا بعضی از مواد که نتیجه آن تغییر رنگ می‌باشد سبب افزایش شفافیت شیشه می‌شود.