خس به دهن گرف

خس به دهن گرفتن. [ خ َ ب ِ دَ هََ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) خس به دندان گرفتن. رجوع به خس بدندان گرفتن شود.

💡 صبر محال است ز رویت که نیست خس به سر شعله صبور ای صنم

💡 این جهان چون خس به دست باد غیب عاجزی پیش گرفت و داد غیب

💡 شد جوانی و عشق و حرص به جاست شعله بنشست و خس به دود آمد

💡 صرفه‌ای آرام نتوان برد در تسخیر من خس به چشم دام می‌افتد ز صید لاغرم

💡 جایی که ناتوانش بگرفت خس به دندان انگشت زینهارست‌ گر قد کشد عصایی

💡 نیک بنگر به روزنامهٔ خویش در مپیمای خاک و خس به خراب