خجالت بردن

خجالت بردن. [ خ َ / خ ِ ل َ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) خجالت کشیدن. تحمل خجالت کردن. کسب خجالت کردن:
باندازه بود باید نمود
خجالت نبرد آنکه ننمود و بود.سعدی ( بوستان ).گربقیامت رویم بی خرو بار عمل
به که خجالت بریم چون بگشایند بار.سعدی.قدر وقت ار نشناسد دل و کاری نکند
بس خجالت که ازین حاصل اوقات بریم.حافظ.

خجالت کشیدن تحمل خجالت کردن

💡 شبنمی در کار دارد گلشن عرض قبول جز خجالت هرچه آن‌جا می‌توان بردن مبر

💡 خجالت بایدم بردن ز رویت چو گویم نسبت رویت به ماهست