حزن الود

( حزن آلود ) حزن آلود، محزون.

( حزن آلود ) ( صفت ) محزون حزن آور: (( چهره ای حزن آلود داشت. ) )

💡 پس از رحلت رسول خدا (ص )، فاطمه زهرا(س ) همواره ناراحت و حزن آلود بودند و هيچكس او را شاد و خندان نديد، آن حضرت مرتب با صداى بلند مى گريستند، تا اين كهمردم مدينه از صداى گريه او ناراحت شدند.

💡 196 خانه غم و اندوه زهرا(س )  پس از رحلت رسول خدا (ص )، فاطمه زهرا(س ) همواره ناراحت و حزن آلود بودند و هيچكس او را شاد و خندان نديد، آن حضرت مرتب با صداى بلند مى گريستند، تا اين كهمردم مدينه از صداى گريه او ناراحت شدند.

💡 آن گاه كه زينب سر نورانى برادر را مى بيند، با ندايى حزن آلود و سوزنده فريادبر مى آورد: اى حسين، ميوه دل پيامبر، فرزند مكه و منى، زاده زهرا برترين زنان،فرزند دخت مصطفى...، و با اين سخن تمامى حاضران در مجلس را به گريه وامىدارد.(415)

💡 راوى گويد: شمردم حضرت هزار بار اءَلْعَفْو اءَلْعَفْو فرمود، سپس ‍ طرف راستصورت خود را بر زمين گذاشت، و شنيدم كه با صداى حزن آلود سه بار فرمود:

💡 ده فرمان (اپیزود ششم) ششمین قسمت از مجموعه ده قسمتی ده فرمان ساخته کریشتوف کیشلوفسکی است. داستانی به یادماندنی و حزن آلود از عشقی یک طرفه

💡 سرسلسله داغداران و سوگواران اين ماتم عظمى، قلب بقية الله (عج ) بود كه بااشعارى حزن آلود، احساس خويش را بيان فرمود: