لغت نامه دهخدا
حرکت فلکی. [ ح َ رَ ک َ ت ِ ف َ ل َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) در مقابل حرکت عنصری. افلاک حرکتی دائم دارند، در مقابل حرکت عناصر که متجدد و حادث است.
حرکت فلکی. [ ح َ رَ ک َ ت ِ ف َ ل َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) در مقابل حرکت عنصری. افلاک حرکتی دائم دارند، در مقابل حرکت عناصر که متجدد و حادث است.
در مقابل حرکت عنصری افلاک حرکتی دائمی دارند و در مقابل حرکت عناصر که متجدد و حادث است
💡 با اینکه معیار محاسبات تقویمهای خورشیدی، حرکت زمین به دور خورشید (سال) است؛ واژه ماه در این تقویمها هم مورد استفاده قرار میگیرد که تقریباً برابر یک دور حرکت ماه به دور زمین در گاهشماری قمری است. هر ماه در سال خورشیدی، ۲۹، ۳۰ یا ۳۱ روز طول میکشد که برابر ۳۰درجه حرکت زمین بدور خورشید در یک برج فلکی است. با اینکه کاربرد این کلمه ماه حالت همگانی دارد، استفاده از واژه برج مانند قدیم برای تقویمهای خورشیدی درستتر است.
💡 ساعت ستارهای؛ به اندازهگیری، تشخیص و تطبیق زمان در شب به کمک ستارگانی شاخص گفته میشود. بهطور معمول این روش با مقایسه و سنجش جابجایی بعضی ستارگان پیراقطبی شمالی بر گِرد ستاره قطبی میباشد. حرکت ستاره دُبِّه (در انتهای ملاقه صورت فلکی خرس بزرگ) و از طرفی ستاره گاما ذاتالکرسی (در میانهٔ صورت فلکی ذاتالکرسی) بر گِرد ستارهٔ قطبی دو سازوکار معمول نسبتاً دقیقی برای ساعت ستارهای است.