غملیج
لغت نامه دهخدا
غملیج. [ غ ِ ] ( ع ص ) بمعنی غَملَج.( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به غَملَج شود. || درشت اندام درازبالا. آنکه اندامی درشت وقامتی بلند دارد. الغلیظ الجسم الطویل. ( المنجد ).
غملیج. [ غ ِ ] ( ع ص ) بمعنی غَملَج.( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به غَملَج شود. || درشت اندام درازبالا. آنکه اندامی درشت وقامتی بلند دارد. الغلیظ الجسم الطویل. ( المنجد ).