حذف الف رسم الخط

[ویکی فقه] حذف الف رسم الخط از موارد اختلاف رسم الخط مصاحف عثمانی با رسم الخط متداول اطلاق می شود.
اعراب مردمانی بادیه نشین و دور از فرهنگ و همواره در حال کوچ و حرکت بودند و خط و کتابت بین آن ها رواج نداشت. تنها اندک زمانی پیش از اسلام در پی سفرهای تجاری به شام و عراق، خط و کتابت را از اقوام مجاور خود فراگرفتند. از مشخصات رسم الخط دوره صدر اسلام، نداشتن نقطه، اعراب، تشدید و… است.
اصل در نوشتن
اصل در نوشتن، ضبط کلمه چنان است که گفته می شود و صورت مکتوب کلمه باید بدون کاستی و یا افزایشی و هیچگونه تغییر و تبدیلی حاکی و مبین صورت ملفوظ آن باشد. اما در مصاحف عثمانی این اصل رعایت نشده و حروف زیادی در آن یافته می شود که مخالف آن طرزی است که تلفظ می گردد. این امر به دلیل ابتدائی بودن رسم الخط، و فقدان نقطه، اعراب، تشدید و- به طور کلی- هر گونه علامتگذاری در صدر اسلام است.
اختلاف حذف الف رسم الخط با رسم الخط متداول
اختلاف این رسم الخط با رسم الخط متداول، در قالب شش قاعده بیان شده است که عبارتند از: حذف؛ زیادت؛ تبدیل؛ اتصال؛ انفصال؛ نوشتن کلماتی با دو قرائت به یک شکل.
اقسام حذف در رسم الخط عثمانی
...

💡 شاعری خواند پرخلل غزلی کین به حذف الف بود موصوف

💡 واژهٔ فارسی «ستوان» که فرهنگستان ایران به جای واژهٔ فرانسهٔ «lieutenant» برگزیده، با حذف الف از آغاز «اُستوان» ساخته شده که در فارسی به معنی «برقرار و محکم و استوار و قابل اعتماد و شایستهٔ اعتبار؛ مؤمن و معتقد» و در پارسی میانه «āstavān» به معنی «مقر، معترف (به دین)» بوده که ظاهراً از «-ava-stavāna*» در ایرانی باستان و از ریشهٔ -stav* «ستودن» در زبان نیاایرانی به‌وجود آمده است.