جبین افروختن

جبین افروختن. [ ج َ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) برافروخته شدن چهره. کنایه از خشمناک شدن:
مهابتت چو برافروزد از عتاب جبین
بکار خویش فلک را نمیدهد تمکین.اثر شیرازی ( از ارمغان آصفی ).

برافروخته شدن چهره کنایه از خشمناک شدن.

💡 می می کند از کرشمهٔ تو افروختن جبین فراموش