جاودانگی خدا

ازلی بودن، بقا

[ویکی فقه] جاودانگی خدا (قرآن). جاودانگی از اسما و صفات الهی است بلکه ابدیت خداوند نیز قائم به خودش است.
خداوند، موجودی جاودانه و همیشگی می باشد.
← معنای قیوم
.. والله خیر وابقی (...و خدا بهتر و پایدارتر است.) «خداوند انواع مواهب و نعمت ها را به تو بخشیده است: ایمان و اسلام، قرآن، آیات الهی، روزی های حلال و پاکیزه و سرانجام نعمت های جاودان آخرت این روزی ها پایدارند و جاودانی.»
ذلت موجودات
وعنت الوجوه للحی القیوم..(و چهره ها برای آن (خدای) زنده پاینده خضوع می کنند...) «کلمه ((عنت)) فعل ماضی مونث از ماده ((عنوه)) است و ((عنوه)) به معنای ذلت در قبال قهر قاهر است، و حالتی است که در قیامت هر موجودی در برابر خدای سبحان، و در قبال ظهور سلطنت الهی او به خود می گیرد، همچنانکه فرمود: ((لمن الملک الیوم ؟ لله الواحد القهار)) و به حکم این آیه در آن روز هیچ چیز مالک چیزی نیست، و مالک نبودنش به تمام معنای کلمه است، و همین خود ذلت و مسکنت علی الاطلاق است، و اگر ((عنوه)) و ذلت را به وجوه نسبت داده، از این باب بوده که وجوه اولین عضوی است که آثار ذلت در آن نمودار می شود و لازمه این ((عنوه)) این است که نتواند مانع حکم خدا، و نفوذ آن در خلق گردد، و میان اراده خدا و ایشان حائل شود، پس هر اراده ای که درباره ایشان بکند ممضی و نافذ است.»
وکالت الهی
...