تَشبیه مَفروق
در اصطلاح بیان، گونه ای از تشبیه که در آن چند مشبه و چند مشبهٌ به آورده شود؛ چنان که هر مشبهٌ بهی پس از مشبهِ خود بیاید: روی چون زرّ عیار و موی چون سیم سپید/اشک چون دُرّ یتیم و چشم چون لعل مذاب (عبدالواسع جبلی). تشبیه مفروق عکس تشبیه ملفوف است.
[ویکی فقه] تشبیه مفروق، ذکر چند تشبیه به صورت مستقل در یک کلام است.
تشبیه به اعتبار تعدد مشبه و یا مشبه به بر چهار قسم است. یک قسم آن تشبیه مفروق است؛ به این صورت که ابتدا یک مشبه و مشبه به آورده شود، سپس یک مشبه و مشبه به دیگر. در حقیقت، در تشبیه مفروق چندین تشبیه انجام می گیرد؛
← مثال
۱. ↑ حسینی، جعفر، ۱۳۲۳-، اسالیب البیان فی القرآن، ص۲۸۶.
منبع
فرهنگ نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «تشبیه مفروق».
...
💡 تشبیه مفروق:هرگاه هر مشبه در شعر با مشبه به خود ذکر شود و«هر مشبه بهی را تالی مشبه خود قرار دهند.»
💡 تشبیه مفروق:هرگاه هر مشبه در شعر با مشبه به خود ذکر شود و«هر مشبه بهی را تالی مشبه خود قرار دهند.»
