تزیین به استعاره

[ویکی فقه] تزیین به استعاره، از اصطلاحات علم منطق بوده و به تزیین خطابه با به کارگیری استعاره، گفته می شود.
از موارد تزیین الفاظ در خطابه «تزیین به استعاره» است؛ یعنی خطیب، کلمات خویش را با استعاره زینت دهد، ولی باید مراقب باشد که کثرت استعاره نیز قبیح است.
تعریف استعاره
استعاره در عرف علمای بدیع عبارت است از اینکه لفظی را به مناسبت شباهت در یکی از ویژگی ها به جای لفظی دیگر به کار برند، چنانچه مرد دلیر را «شیر» خوانند، به لحاظ مشابهتی که میان این دو در صفت شجاعت است.خواجه نصیر می گوید: «و استعارت به عدول باشد از معنا به مثل، چنان که دل را پادشاه خوانند یا به ضد، چنان که سیاه را کافور خوانند».

💡 به نظر می‌رسد یک نمونه از سنگ قبر کوچک که در پشت آن نقش و تزیین به صورت استخوان جناغی دیده می‌شود، متعلق به دورهٔ قاجار باشد. سنگ مزارهای افقی، معمولاً در گورستان‌های دورهٔ سلجوقی دیده می‌شود و قدمت آن‌ها به دورهٔ اسلامی سده‌های ۶ تا۸ هجری می‌رسد.