لغت نامه دهخدا
تره دوغ. [ ت َرَ / رِ ]( اِ مرکب ) سبزیی که در دوغ ریزند. ( ناظم الاطباء ).
تره دوغ. [ ت َرَ / رِ ]( اِ مرکب ) سبزیی که در دوغ ریزند. ( ناظم الاطباء ).
سبزیی که در دوغ ریزند ٠
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 خویش را ز اهل حق کند به دروغ تا ستاند بهای تره و دوغ
💡 نگشاید فقیر روزه خویش جز به نان جوین و تره و دوغ