ترضی امام از راوی

[ویکی فقه] ترضی امام از راوی، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و از اسباب مدح راوی می باشد.
مراد از "ترضی" آن است که پس از اسم راوی گفته شود "رضی الله عنه". این ترضی ممکن است از سوی امام (علیه السّلام)، مشایخ و یا اجلاء صورت بگیرد، و آن از اسباب مدح است. در مورد "ترضی امام (علیه السّلام) از راوی" چند قول است: ۱- ممکن است مفید توثیق باشد؛ ۲- به وسیله آن وثاقت و حسن راوی اثبات می شود.

💡 سزد که یزد نوازد به بام گردون کوس به شکر آنکه رسد موکب امام از طوس

💡 امام از رگ و از ریشه شان خبر دارد خلاف ما که ندانیم خود یکی ز هزار

💡 روزى در خانه آن حضرت آتش سوزى رخ داد (131) و زمانى ديگر يكى از فرزندان وى آسيب ديد (132) ولى تا پايان نماز، امام از آنها اطلاع نيافت.

💡 یا امام از لطف حاجت بخش خلق عالمی کعبه گر قبله حاجت ترا خواند رواست

💡 2 - حفظ امام از راه پنهان داشتن نام و مكان امام مهدى(عجل الله تعالى فرجه الشريف ).

💡 منظور امام از وجود دو كتاب، يكى جفر، و ديگرى مصحف فاطمه (س ) بوده است. ومقصودش از نام هر پيغمبر، نام انبيائى است كه پيش از جدش ‍ آمده اند. اين مطلب از حديثزير فهميده مى شود.