لغت نامه دهخدا
بیجاده طبع. [ دَ / دِ طَ ] ( ص مرکب ) کنایه ازکسی که از مردمان چیز بحیله برباید. ( انجمن آرا ).
بیجاده طبع
فرهنگ فارسی
کنایه از کسیکه از مردمان چیز بحیله برباید.
جمله سازی با بیجاده طبع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سنگ بیجاده گر ز طبع و سرشت برتر آید ز خاک خرمن و کشت
