بی کار کردن

بی کار کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) عزل کردن. معزول کردن. ( از یادداشت مؤلف ). از کار برداشتن. از عمل پیاده کردن.

عزل کردن. معزول کردن. از کار برداشتن. از عمل پیاده کردن.

💡 وی دیده ببار اشک خونین بی کار چه مانده‌ای تو، باری؟

💡 در حساب حسن تو بی کار شد راست چون دست اشل انگشت عد

💡 بی کار دلا به کارفرما نرسی اینجا نکنی کار بدانجا نرسی

💡 گرچه در خانه خفته‌ام بی کار به تو مشغول و با تو همراهم

💡 تاسهٔ تو شد نشان آن کشش بر تو بی کاری بود چون جان‌کنش