بی منزلی

بی منزلی. [ م َ زِ ] ( حامص مرکب ) ( از: بی + منزل + ی ) بی مقامی. بی جایگاهی. بدون منزل ( مرحله ) بودن:
همتش از غایت روشندلی
آمده در منزل بی منزلی.نظامی.رجوع به منزل شود.

بی مقامی. بی جایگاهی.

💡 لوکاس در نیویورک زندگی می‌کند. وی همچنین مالک منزلی در لورل کانیون، لس آنجلس، کالیفرنیا است.

💡 عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود این نه دریایی است کاو را ساحلی پیدا شود

💡 دام تکلیف نیاز توست هرجا منزلی‌ست یعنی از دیر و حرم تاکوی دلبر سجده ای

💡 محمل ما را درین وادی کجا باشد نزول زانک در راه محبت کس نیابد منزلی

💡 بی سراپای درین راه بیابان می رو منزلی را مطلب کاین ره بی پایانست