لغت نامه دهخدا
بی عفتی. [ ع ِف ْ ف َ ] ( حامص مرکب ) بی شرمی. بی حیایی. ناپرهیزگاری. و رجوع به عفت و ترکیبات آن شود.
بی عفتی. [ ع ِف ْ ف َ ] ( حامص مرکب ) بی شرمی. بی حیایی. ناپرهیزگاری. و رجوع به عفت و ترکیبات آن شود.
💡 این روستا دارای ۳ بخش است خیابان شهید یونس ضمیری خیابان شهید حسینعلی رفیعی خیابان شهید سجاد عفتی
💡 تو، گر دامن عفتی لکّهدار نمودی، تلافی کند روزگار