بریشم گر

بریشم گر. [ ب َ ش َ گ َ ] ( ص مرکب ) ابریشم گر. ابریشم ساز. ( ناظم الاطباء ):
گرچه یکی کرم بریشم گر است
باز یکی کرم بریشم خور است.نظامی.

ابریشم گر ابریشم ساز.

💡 گوشم از حلقۀ بریشم چنگ با نوا کن چو بندگان بر می

💡 می تند از کرم پیله تار بریشم گلبن و آب آورد ز خار و ز خارا

💡 چون بریشم خاک را برمی‌تنند خاک در چشم ممیز می‌زنند

💡 او مست بود و دست بریشم دراز کرد برکند تاه تاه پراکند تار تار

💡 اخلاط مفرّح دل ار می سازی یاقوت می و بریشم چنگ بیار

💡 چون برگ خورد پیله شود برگ بریشم ما پیله عشقیم که بی‌برگ جهانیم