بانک های تخصصی

بانک‌های تخصصی به نوعی از بانک‌ها گفته می‌شود که برخلاف بانک‌های عمومی و تجاری، فعالیت اصلی آن‌ها بر یک یا چند بخش مشخص اقتصادی مانند کشاورزی، صنعت، مسکن یا سایر حوزه‌های تولیدی متمرکز است. این بانک‌ها با هدف حمایت از توسعه اقتصادی در بخش‌های خاص ایجاد می‌شوند و به جای ارائه خدمات گسترده بانکی، منابع مالی خود را به صورت هدفمند در همان حوزه تخصصی سرمایه‌گذاری می‌کنند. یکی از ویژگی‌های مهم این بانک‌ها این است که چون در بعضی بخش‌های تولیدی سود زیادی به دست نمی‌آید، دولت بیشتر در راه‌اندازی و اداره آن‌ها نقش دارد و مسئولیت اصلی آن‌ها را بر عهده می‌گیرد تا فعالیتشان ادامه پیدا کند و هدف‌های اقتصادی کشور تأمین شود. در بسیاری از موارد، دولت‌ها برای پیشبرد برنامه‌های توسعه‌ای خود، سرمایه‌گذاری اصلی این بانک‌ها را بر عهده می‌گیرند و مدیریت آن‌ها نیز توسط نهادهای دولتی انجام می‌شود. برای مثال، بانک‌های کشاورزی به عنوان یکی از انواع بانک‌های تخصصی، با هدف بهبود تولیدات کشاورزی، حمایت از کشاورزان و افزایش سطح معیشت در روستاها ایجاد شده‌اند. همچنین بانک‌های صنعتی نیز در راستای توسعه، نوسازی و گسترش واحدهای تولیدی و صنعتی فعالیت می‌کنند و با ارائه وام و تسهیلات مالی به رشد بخش صنعت کمک می‌نمایند. این نوع بانک‌ها به دولت امکان می‌دهند تا سیاست‌های اقتصادی خود را در بخش‌های مهم به صورت مستقیم اجرا کند و زیرساخت‌های تولیدی کشور را تقویت نماید. در برخی دوره‌ها، به دلیل تثبیت سودآوری این بانک‌ها، مشارکت بخش خصوصی و حتی سرمایه‌گذاران خارجی نیز در آن‌ها افزایش یافته است. بانک‌های تخصصی در مجموع نقش مهمی در هدایت سرمایه‌ها به سمت بخش‌های اولویت‌دار اقتصاد و تحقق اهداف توسعه‌ای کشورها دارند. بنابراین می‌توان گفت این بانک‌ها ابزار مهمی برای برنامه‌ریزی اقتصادی و حمایت از بخش‌های تولیدی محسوب می‌شوند.