باستان اخترشناسی

{archaeoastronomy, astroarchaeology} [باستان شناسی] بررسی اخترشناسی قدیم با استفاده از بقایای باستان شناختی و همچنین بررسی باستان شناسی مواد برجای مانده از فعالیت های اخترشناسی یا تاریخ اخترشناسی

💡 اخترشناسی امروزی بر این باور است که این ستاره‌های میهمان که در چین باستان مشاهده شده همان ستاره‌های متغیر یعنی نواخترها و ابرنواخترها هستند. در اخترشناسی چینی، سه گونه «ستاره نو» توضیح داده می‌شد که یک گونه آن همین ستاره میهمان است و دو گونه دیگر در دسته همان پدیده‌ای قرار می‌گیرند که امروزه آن را به عنوان ستاره دنباله‌دار می‌شناسیم.

💡 عناصری که فیزیک را تشکیل می‌دهند از رشته‌های اخترشناسی، اپتیک و مکانیک مشتق شده‌اند که از طریق بررسی هندسه در یک حوزه جمع می‌شوند. این قوانین ریاضی از تاریخ باستان با تمدن بابل و نویسندگان هلنی مانند ارشمیدس و بطلمیوس آغاز شده‌است. در همین حال، فلسفه‌ای که شامل فیزیک می‌شد و بر روی موضوعات تشریحی (نه توصیفی) تمرکز می‌کرد عمدتاً حول عقاید ارسطو دربارهٔ علت‌های چهارگانه وی، رشد یافت.

💡 کیمیاگری هم به معنای شکل اولیه تحقیق در طبیعت است و هم شاخه فلسفه و روحانیت که هر دو دارای عناصری از شیمی، فلزکاری، فیزیک، پزشکی، اخترشناسی، نمادشناسی، عرفان، اعتقاد به عالم ارواح و هنر هستند. کیمیاگری در بین‌النهرین، مصر باستان، ایران، هند، چین، یونان، روم، در تمدن اسلامی، و سپس در اروپا تا قرن ۱۹ – به صورت یک شبکه پیچیده از مکاتب و نظام‌های فلسفی در طول دست کم ۲۵۰۰ سال رواج داشته است.