باریک تار

باریک تار. ( ص مرکب ) پارچه یا فرشی که تارهای ظریف دارد. فَش، فشوش؛ گلیم درشت باریک تار. ( منتهی الارب ).

پارچه که تار های ظریف دارد

💡 دوک فلک پیر بسا رشته ی باریک کز بهر ردا رشت ولی تار کفن شد

💡 مشکین لباس صوف که باریک بوده است فکر و خیال آن بشب تار میکنم

💡 به باریک و تاری ره مشکل اندر چو خورشید روشن به خاطر منیرم

💡 هزاران قول خوب و راست و باریک -  ازو یابند چون تار هزاره

💡 در ره باریک و سخت سازد از او نردبان در شب تاریک و تار آرد از آن ماهتاب