بارداری همسر عمران

[ویکی فقه] بارداری همسر عمران (قرآن). همسر حضرت عمران در مناجات با خدای خود گفت: خداوندا! آنچه را در رحم دارم، برای تو نذر کردم، که محرر (و آزاد، برای خدمت خانه تو) باشد. از من بپذیر، که تو شنوا و دانایی!.
نذر همسر عمران در دوران بارداری برای خدمت کردن فرزندش در راه خدا چنین می باشد: «اذ قالت امرات عمرن رب انی نذرت لک ما فی بطنی محررا...» (به یاد آورید) هنگامی را که همسر عمران گفت: خداوندا! آنچه را در رحم دارم، برای تو نذر کردم، که محرر (و آزاد، برای خدمت خانه تو) باشد....
← معنای نذر و تحریر
پس با تحریر، فرزند از تسلطی که پدر و مادر بر او دارند خارج می شود، دیگر پدر و مادر، او را بخدمت نمی گیرند، و اگر این تحریر به وسیله نذر و بخاطر خدا انجام شود، معنایش این می شود که این فرزند در ولایت خدا داخل شود، تنها او را بپرستد و خدمت کند و خدمت خدا کردن به این است که در مسجد و کلیسا و اماکن مقدسه ای که مختص عبادت خدا است خدمت کند، در حالی که اگر این نذر نبود، فرزند می بایست پدر و مادر خود را خدمت می کرد.
فرزند پسر
و این آیه دلالت دارد بر اینکه مادر مریم معتقد بوده به اینکه فرزندی که در شکم دارد پسر است، نه دختر چون مناجاتی که با خدا دارد قاطعانه است و در آن شرط نکرده که اگر فرزندم پسر بود تحریر می کنیم، بلکه بطور قطع گفته: «نذرت لک ما فی بطنی محررا» از اینجا معلوم می شود مطمئن بوده که فرزندش پسر است. و در حکایتی که خدای تعالی از کلام جازم مادر مریم کرده فهمیده می شود که اعتقاد او اعتقادی خرافی، و یا ناشی از پاره ای نشانه های حدسی، که با تجربه و امثال آن به ذهن زنان می رسد نبوده، چون همه اینها ظن است، نه علم و اعتقاد، و ظن کجا و اعتقاد حق کجا، از سوی دیگر کلام خدا عزوجل مشتمل بر باطل نیست، و اگر هم در جائی باطلی را نام برده دنبالش ابطالش را هم آورده.از مجموع این مطالب فهمیده می شود: آگاهی مادر مریم از پسر بودن حملش حدسی نبود، چون خدا آنرا بطور جزم از وی حکایت کرده، و این حکایت خود دلیل بر این است که اعتقاد وی بوجهی منتهی به وحی بوده، و به همین جهت وقتی فهمید فرزندش دختر است، از فرزند پسر مأیوس نشد، و برای بار دوم با جزم و قطع عرضه داشت: «و انی اعیذها بک و ذریتها من الشیطان الرجیم...» و در آن اثبات کرد که مریم دارای ذریه است، با اینکه ظاهرا راهی به چنین علمی نداشته است.
دعا برای قبولی نذر
...

💡 همسر عمران (حنه ) سالها گذشت كه فرزندى از او متولد نشد روزى زير درختى نشسته بود پرنده اى را ديد كه به جوجه هاى خود غذا مى دهد مشاهده اين محبت مادرانه آتش عشق فرزند را در دل او شعله ور ساخت و از صميم دل از درگاه خدا تقاضاى فرزندى كرد و چيزى نگذشت كه اين دعاى خالصانه به هدف اجابت رسيد و باردار شد.

💡 (بياد آور) هنگامى كه همسر عمران گفت: پروردگارا! همانا من نذر كرده ام آنچه را در رحم دارم، براى تو آزاد باشد (و هيچ گونه مسئوليّتى به او نسپارم تا تمام وقت خود را صرف خدمت در بيت المقدّس كند،) پس از من قبول فرما، كه براستى تو شنواى دانايى.

💡 مؤ لف: اين روايات بطورى كه ملاحظه مى فرمائيد درست مطابق بيان ما است، چيزى كههست از ظاهر آنها برمى آيد كه جمله: (و ليس الذكر كالانثى ) كلام همسر عمران است،نه كلام خداى تعالى، كه اگر بخواهيم اين ظاهر را بپذيريم، بايداشكال قبلى را كه چرا كلمه (ذكر) را بر كلمه (انثى ) مقدم آورد پاسخ دهيم، و اينمطلب پاسخى ندارد، چون علاوه بر اشكال گذشته مقتضاى قواعد عربيت هم، خلاف آناست.

💡 بـارى بـه گفته مولوى، به كورى چشم فرعون و دار و دسته اش، همسر عمران باردارشـد و هـر روز كـه مـى گـذشـت، ولادت مـوسـى نـجـات دهـنـده بـنـى اسـرائيـل از ظـلم و بـيـدادگـرى فـرعـون نـزديـك تـر مـى شـد ومـثـل رواياتى كه در باب ولادت حضرت مهدى ارواحنا فداه رسيده است، در دوران حاملگى آثـار آن در يـوكـابـد ظـاهـر نـشـد و تـا روزى كـه موسى به دنيا آمد، كسى از آبستنى اوخبردار نشد.

💡 (اين جمله از همسر عمران نيست بلكه كلام خداى تعالى است كه به عنوان جمله معترضهآورده شده... از ظاهر جمله (والله اعلم بما وضعت ) استفاده مى شود كه مى خواهدبفرمايد ما مى دانيم كه فرزند او دختر است و ليكن با دختر كردن فرزند او خواستيمآرزوى او را به بهترين وجه برآوريم.)