ایه 115 سوره طه
«آیه 115 سوره طه» به ماجرای عهد الهی با حضرت آدم اشاره دارد. در این آیه خداوند بیان میکند که پیش از سقوط آدم از بهشت، به او فرمان و هشدار داده شده بود که از شیطان فریب نخورد و از درخت ممنوعه دوری کند. آیه چنین است: «وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَىٰ آدَمَ مِن قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا» یعنی: «و همانا ما پیش از این با آدم پیمان بستیم، اما او فراموش کرد و در او عزم استوار نیافتیم.» در این آیه، «عهد» به معنای فرمان و سفارش الهی است که بر اطاعت و دوری از وسوسه شیطان دلالت دارد. «نسیان» نیز نشاندهنده ضعف انسانی در یادآوری و پایبندی کامل به فرمان خداست. تعبیر «وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا» به معنای آن است که آدم در برابر وسوسه شیطان پایداری کافی نشان نداد و تصمیم راسخ نداشت. مفسران این آیه را بیانگر طبیعت انسان، ظرفیت خطا و نیاز او به هدایت الهی میدانند. این آیه یادآور میشود که هرچند آدم از فرمان خدا دور شد، این لغزش مقدمهای بر توبه، بازگشت و آغاز زندگی انسان بر زمین شد. همچنین آیه بر مفهوم «مسئولیتپذیری» تأکید دارد؛ یعنی انسان مأمور است که دستورهای الهی را حفظ کند و برای ایستادگی در برابر وسوسهها عزم و پایداری داشته باشد. این آیه در مجموع نشان میدهد که انسان، حتی نخستین پیامبر، ممکن است دچار نسیان و لغزش شود، اما این ضعف بخشی از مسیر آزمون الهی است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 115 سوره طه. وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَیٰ آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِیَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا
و همانا ما پیش از این با آدم عهدی بستیم (که فریب شیطان نخورد) و او فراموش کرد و در آن عهد او را استوار و ثابت قدم نیافتیم.
یقیناً پیش از این به آدم سفارش کردیم پس فراموش کرد و عزمی استوار برای او نیافتیم.
و به یقین پیش از این با آدم پیمان بستیم، و فراموش کرد، و برای او عزمی نیافتیم.
و ما پیش از این با آدم پیمان بستیم ولی فراموش کرد، و شکیبایش نیافتیم.
پیش از این، از آدم پیمان گرفته بودیم؛ امّا او فراموش کرد؛ و عزم استواری برای او نیافتیم!
And We had already taken a promise from Adam before, but he forgot; and We found not in him determination.
We had already, beforehand, taken the covenant of Adam, but he forgot: and We found on his part no firm resolve.