اوضاع اقتصادی سامانیان

[ویکی فقه] سامانیان، یکی از دودمان های فارسی زبان در غرب آسیا بودند. سامانیان نزدیک به یکصد سال در قسمتی از ایران کنونی و بخش عمده ای از افغانستان و آسیای میانه فرمان روایی کردند. سلسله سامانی از پس سرکوب صفاریان که اقتدار سیاسی دستگاه خلافت را مورد تهدید قرار داده بودند، پدیدآمد. امیر اسماعیل سامانی از امرای منصوب مأمون در ماوراءالنهر، به پاس خدمتی که به دستگاه خلافت در سرکوبی و دست گیری عمرولیث صفاری نمود، مورد ستایش خلیفه قرار گرفت و لوای حکومت خراسان را دریافت کرد. سامانیان را همانند طاهریان، حکام مطیع و سر به طاعت دستگاه خلافت می شناسند.
ایرانیان از روزگار پیش از اسلام در کار تجارت شهرت داشتند. از میان اقوام ایرانی، سغدیان به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص منطقه ماورالنهر و ارتباط طولانی و گسترده با جاده ابریشم، چین، خوارزم و خراسان به ویژه در فعالیت های بازرگانی ممتاز بودند. دامنه فعالیت های تجاری سغدیان از شرق تا چین و ترکستان و از غرب تا مرزهای شرقی اروپا عراق و شام گسترده بود. بیکند بخارا و سمرقند، همانند پل هایی ارتباط با آسیای شرقی و مرکزی را در سراسر جاده ابریشم برقرار می کردند.
← دیدگاه نرشخی
از آن جایی که در اروپای شرقی سکه های سامانیان پیدا شده است که می توان فهمید که سامانیان با کشورهای دوردست تجارت می کردند و به این کار علاقه مند بودند و منابع نیز از صدور و ورود مداوم پارچه و اقلام هنری و کارهای دستی در قلمرو سامانیان یاد کرده اند و می توان گفت که در آغاز حکومت سامانیان اقتصاد رونق گرفت. بحران نقره و کسادی اقتصاد بعدها دامن گیر مردم شد. سکه های محلی در کنار سکه های سیمین رسمی عباسی که در سراسر دوران سامانیان بهای زیادی داشت.
← دیدگاه فرای
بازارها یکی از بخش های مهم اقتصادی در جوامع بشری هستند. بازار در ماورالنهر مفهومی شناخته شده بود. هر شهر یک یا چند بازار داشت که در آن صنعتگران و فروشندگان در غرفه های خاصی به عرضه کالا و خدمات خود به مشتریان می پرداختند در شهرهای بزرگی چون بخارا و سمرقند هر بخش از بازار به صاحبان و شاغلان حرفه خاصی اختصاص داشت و همانند بازارهای امروز به نام آن حرفه خاص نام گذاری و شناخته می شد.
← دیدگاه مقدسی
...