اوحدالدین بلیانی

[ویکی فقه] بَلْیانی، اوحدالدین عبدالله بن مسعود بن محمد د ۸۳ یا ۸۶ق / ۲۸۴ یا ۲۸۷م، عارف و دانشمند کازرونی است.
لقب بلیانی را اصیل الدین نیز آورده اند. نجم الدین محمد، جد اوحدالدین از نوادگان ابوعلی دقاق بود که به کازرون هجرت کرد و در آن جا دختر قاضی محمد بلیانی، یکی از مریدان خویش را به همسری برگزید و ضیاءالدین یا امام الدین مسعود، پدر اوحدالدین از او زاده شد. نجم الدین محمد در شیراز درگذشت، اما بنابر قرائن موجود، فرزند او، ضیاءالدین در بلیا ن از روستاهای تابع کازرون ساکن گردید و به همان جا منسوب شد. بنابراین زادگاه اوحدالدین ظاهراً بلیان بوده است. با توجه به آنکه احمد زرکوب وفات او را در ۸۳ق و در ۰ سالگی یاد کرده است، می توان تولد وی را در ۱۳ق دانست.
← علمیت
(۱) آستان قدس، فهرست. (۲) آقابزرگ، الذریعة. (۳) توکل ابن بزاز، صفوة الصفا، به کوشش غلامرضا طباطبایی مجد، اردبیل، ۳۷۳ش. (۴) احمد زرکوب، شیرازنامه، به کوشش اسماعیل واعظ جوادی، تهران، ۳۵۰ش. (۵) محمد اوحدی بلیانی، عرفات العاشقین، نسخة خطی کتابخانة ملی ملک، شم ۳۲۴. (۶) بغدادی، هدیه. (۷) عبدالرحمان جامی، نفحات الانس، به کوشش محمود عابدی، تهران، ۳۷۰. (۸) حاجی خلیفه، کشف. (۹) محمد داراشکوه، سفینة الاولیاء، کانپور، ۳۱۸ق. (۱۰) عمادالدین شیخ الحکمایی، مقدمه بر مفتاح الهدایة نک: هم، محمود بن عثمان. (۱۱) غلام سرور لاهوری، خزینة الاصفیاء، لکهنو، ۲۹۰ق. (۱۲) حسن فسایی، فارس نامة ناصری، به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران، ۳۶۷ش. (۱۳) محمود بن عثمان، مفتاح الهدایة و مصباح العنایة، به کوشش عمادالدین شیخ الحکمایی، تهران، ۳۷۶ش. (۱۴) مرکزی، خطی. (۱۵) محمدمعصوم معصوم علیشاه، طرائق الحقائق، به کوشش محمدجعفر محجوب، تهران، ۳۱۸ش. (۱۶) سعید نفیسی، تاریخ نظم و نثر در ایران و در زبان فارسی، تهران، ۳۴۴ش. (۱۷) علیقلی واله داغستانی، ریاض الشعراء، نسخة خطی کتابخانه ملی ملک، شم ۳۰۱.

💡 اوحدالدین عبدالله بن ضیاءالدین مسعود بلیانی کازرونی (۶۱۳ - ۶۸۳ هجری قمری) مشهور به شیخ عبدالله بلیانی و ملقب به اصیل‌الدین، صوفی و شاعر قرن هفتم هجری و بنیان‌گذار سلسلهٔ بلیانیه است.

💡 پدربزرگ اوحدالدین عبدالله، نجم‌الدین محمد نام داشت که به کازرون مهاجرت کرده و با دختر قاضی محمد بلیانی ازدواج کرده بود.