ام وهب دختر عبد

[ویکی شیعه] اُمِّ وَهَب بنت عبد، (شهادت ۶۱ ق) همسر عبدالله بن عمیر کلبی و از شهدای کربلا.
ام وهب، زنی که در واقعه کربلا با همسرش شبانه از کوفه به کربلا آمد و به یاران امام حسین(ع) پیوست. روز عاشورا هنگامی که همسر ام وهب به میدان رفت او نیز می خواست راهی میدان شود، ولی امام حسین(ع) به او اجازه نداد. هنگامی که شوهرش به شهادت رسید، سرگرم پاک کردن خون از چهره او بود که به دست رستم، غلام شمر بن ذی الجوشن به شهادت رسید. او در میدان فرستادن پسرش، وهب نیز نقش داشت.
ام وهب دختر عبد و از تیره نمر بن قاسط بود که در کوفه زندگی می کرد. همسرش عبدالله بن عمیر و فرزندش وهب بن عبدالله در روز عاشورا به شهادت رسیدند. شهرت او به کنیه «ام وهب» به سبب فرزندش وهب بوده است.

💡 پس از شهادتش، ام وهب بر بالين او نشست و گفت: بهشت تو را گوارا باد! ازخدا مى خواهم كه مرا همراه تو در بهشت قرار دهد.