ام عطاء

ام عطاء. [ اُم ْ م ِ ع َ ] ( اِخ ) از زنان صحابی بوده. رجوع به الاصابة فی تمییز الصحابة ج 8 ص 259 شود.

💡 235-اين جمله تعبير ديگرى از اين جمله است كه: يا من يعطى من لم يساءله و منلم يعرفه تحننا منه و رحمة : ((اى كه از روى لطف و رحمت خويش به آن كه از تودرخواست ننموده بلكه هنوز تو را نشناخته است عطاء و بخشش مى كنى )) (م ).

💡 كسانى از مسلمانان با خداوند پيمان مى بندند كه اگر بارى تعالى ازفضل خود به ما عطاء نمود صدقه مى دهيمو از بندگان صالح خواهيم بود، چون كهفضل خود به آنها بخشيد، بخل ورزيدند و سرپيچى كردند و از اداى وظيفه رويگردانشدند فلما اتهم من فضله بخوا به و تولوا و هم معرضون (167)

💡 عطاء مى گويد: من [و ابو العالية ] و سعيد بن جبير و عكرمة، در طائف در نزد ابن عبّاسبوديم كه مؤذّن آمد و گفت:

💡 هر يك را از عطاء پروردگارت مدد مى كنيم، اينها را و آنها را، و از عطاء پروردگار توجلوگيرى نمى شود (20).

💡 عطاء سُلّمی را در خواب دیدند گفتند که تو همیشه اندوهگن بودی در دنیا، خداوند جَلَّ جَلالُهُ با تو چه کرد، گفت واللّه که آن اندوه مرا براحت و شادی ابد رسانید، او را گفتند در کدام درجۀ تو گفت مَعَ الَّذیْنَ اَنْعَمَ اللّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَبِیّنَ وَالصِّدیقینَ.