الپاکا

( آلپاکا ) شتر بی کوهان بومی آمریکای جنوبی که در پرو، شیلی، و بولیوی برای استفاده از پشم آن پرورش می یابد.

آلپاکا. آلپاکا ( انگلیسی: Alpaca ) ( نام علمی: Vicugna pacos ) گونه ای لاما است که در آمریکای جنوبی زندگی می کند. مانند لامای معمولی اهلی است ولی برعکس لاما که گوشی موزمانند دارد گوش های آلپاکا صاف است. پشم آلپاکا از پشم لاما نرم تر است. بهای مرغوب ترین پشم آلپاکا نزدیک به بهای کرک کشمیر معمولی است.
گله های آلپاکا برای چرا در بلندی های ۳۵۰۰ متر به بالا در کوهستان آند در اکوادور و جنوب پرو، شمال بولیوی و شمال شیلی نگهداری می شود. آلپاکاها از لاما کوچک ترند و از آن ها برای بارکشی استفاده نمی کنند بلکه تنها از الیاف آن ها استفاده می شود.
از الیاف آلپاکا برای تهیه بافتنی هایی همچون پتو، جوراب، کلاه، دستکش، روسری و پونچو بهره می گیرند. الیاف آلپاکا در پرو در ۵۲ رنگ طبیعی، در استرالیا در ۱۲ رنگ طبیعی و در ایالات متحده در ۱۶ رنگ طبیعی طبقه بندی شده اند.
در صنعت نساجی واژهٔ آلپاکا بیشتر به یک روش پارچه بافی گفته می شود که در اصل در آن روش در آغاز از پشم آلپاکا استفاده می شد. امروزه در آن روش بیشتر از پشم های بز مَرغُز موسوم به موهر بهره می گیرند.

آلپاکا. آلْپاکا (alpaca)
آلْپاکا
پستاندار کوهان دار Lama pacos در امریکای جنوبی، از خانوادۀ شتر. در شیلی، پرو، و بولیوی یافت می شود. گله های آلپاکا در ارتفاعات بالای کوه های آندزندگی می کنند. این جانور را به سبب پشمِ نرم و ابریشم مانندش پرورش می دهند. پشم بدن این حیوان در شانه و گردن گاه به طول یک متر، و در قسمت سر به ۶۰ سانتی متر می رسد. در آخرین سال تولید پشم، از گوشت آن هم استفاده می کنند. همچون لاما، احتمالاً از نژاد گواناکوی وحشیو از خانوادۀ ویکونااست.

💡 زبان آبی یک بیماری ویروسی است که گوسفند، گاو، گوزن، بز و شتر (شتر، لاما، آلپاکا، گواناکو و ویکونا) را درگیر می‌کند. اگرچه گوسفندان به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرند، گاو مخزن اصلی ویروس در پستانداران است و در اپیدمیولوژی این بیماری بسیار مهم است.

💡 آلپاکا حیوان مورد علاقه مارتین است. او همچنین گفته آرزو دارد یکی از این حیوانات را برای خود بخرد. او گفت: «من علاقه عجیب و غریبی به آلپاکاها دارم، نمی‌توانم آن را توضیح دهم. فکر می‌کنم آنها زیبا هستند و عاشقشان هستم».

💡 ناگهان یک آلپاکا به نام تم، هنگام شب به طرز وحشیانه‌ای به قتل رسیده و خورده شد، و همین مسئله باعث ایجاد موجی از اضطراب و بی‌اعتمادی بین دانش‌آموزان گوشت‌خوار و گیاه‌خوار گردید. در این بین، لگوشی برخوردی سرنوشت‌ساز با هارو، یک خرگوش دورف کوچک داشت و احساسات پیچیده‌ای در مقابلش پیدا کرد.