المعز لدین ا. [ اَ م ُ ع ِزْ زُ ل ِ نِل ْ لاه ] ( اِخ ) معدبن اسماعیل مکنی به ابوتمیم چهارمین خلیفه فاطمی. وی به سال 341 هَ. ق. بخلافت رسید و به سال 365 درگذشت. رجوع به معجم الانساب زامباور ج 1 ص 144 و حبیب السیر چ خیام ج 1 ص 451 و اعلام المنجد و معز لدین اﷲ شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فاطمیان مصر حدود دو قرن (۹۰۹ م. / ۱۱۷۱ م) بر بخش بزرگی از شمال آفریقا، خاورمیانه و دریای مدیترانه حکمرانی کردند. آنها پیشوایان مذهب اسماعیلی بودند و به گسترش علم، هنر و بازرگانی پرداختند. شهر قاهره، که مرکز خلافت فاطمیان بود، به دستور خلیفه المعز لدینالله (خلافت ۳۶۵–۳۴۱ ه.ق/۹۷۵–۹۵۲ م) ساختهشد؛ وی در ۶ رمضان ۳۶۲ ه.ق به تخت نشست. او دستور بناکردن مسجد الازهر را داد؛ همچنین در ۳۷۸ ه.ق / ۹۸۸ م. آن را به دانشگاه تبدیل کرد و تا اتمام دوران فاطمیان، داعیان در آن مشغول تدریس و تحصیل بودند. وی همچنین اصلاحاتی در نحوهٔ تعلیم اسماعیلیان ایجاد کرد. داعیان اسماعیلی موفق شدند پیش از سال ۳۴۷ ه.ق / ۹۵۸ م. حاکم سند را به کیش اسماعیلی درآورند و مولتان را به دارالهجره تبدیل کنند. در زمان ابومنصور نزار العزیزبالله (خلافت ۳۸۶–۳۶۵ ه.ق/۹۹۶–۹۷۵ م) فاطمیان به اوج قدرت خود رسیدند و بر سرزمینهای مختلف از جمله شام، یمن، حجاز و شمال آفریقا تا اقیانوس اطلس تسلط یافتند.
