ال برغانی

[ویکی فقه] آل برغانی. آل برغانی، از خاندان های مشهور علمی و زعمای مذهبی قزوین و برغان و عتبات مقدسه، از ابتدای قرن یازدهم تا پایان قرن سیزدهم است.
این خاندان به آل طالقانی نیز شهرت داشته و در دهه های پایانی قرن سیزدهم، بعد از شهادت شیخ محمدتقی در ۱۲۶۳، به آل شهیدی و آل شهیدی صالحی و آل علوی شهیدی مشهور شده است.
محمدصالح بن محمد برغانی، موسوعه البرغانی فی فقه الشیعه، ج۱، ص۱۱، مقدمه عبدالحسین صالحی، تهران (بی تا).
• ملامحمدکاظم طالقانی• ملامحمد ملائکه برغانی• ملامحمدتقی برغانی• ملامحمدصالح برغانی• میرزاعبدالوهاب بن محمدصالح برغانی• شیخ حسن بن میرزاعبدالوهاب برغانی• ملامحمدعلی برغانی• میرزاعلی نقی فرزند شیخ حسن (متوفی ۱۴۰۱) نیز از احفاد دانشمند ملا محمد صالح بوده و علاوه بر خدمات اجتماعی و دینی، آثار علمی نیز برجای نهاده است.• شیخ محمد، فرزند دیگر ملامحمدصالح، بنابر نوشته آقابزرگ طهرانی (نسخه خطی) در عراق درس خوانده و به امر استادش، شیخ زین العابدین مازندرانی، به منظور ارشاد مردم به هند رفته و تا پایان عمر همان جا مانده و بعد از وفات، در کربلا دفن شده است.• میرزااحمد (متوفی ۱۳۳۹) فرزند میرزاعلی اصغر نیز یکی دیگر از نوادگان دانشمند ملامحمد صالح بود که در نجف درس خواند و پس از نیل به مراتب بلند علمی، در قزوین به تدریس و زعامت دینی پرداخت. از او چند نگاشته فقهی و اصولی برجای مانده است.
زنان مشهور این خاندان
چند تن از زنان خاندان آل برغانی از فضل و علم برخوردار بوده و گاهی منصب تدریس نیز یافته اند.
← ماه شرف طالقانی
...

💡 نام ساوجبلاغ از زبان ترکی به معنای سرزمین چشمه‌های آب سرد با تاریخ، فرهنگ و مدنیت هفت هزار ساله و مشاهیر نام‌آور و رسوم دیرپا و ریشه دار گره خورده‌است. سرزمین خاندان‌های علمی آل طالقانی سادات و غیر سادات، آل صالحی، آل برغانی، آل حکمی، آل رفیعی، آل میرحبیب، آل میرعرب شاه، آل شهید ثالث، آل علوی شهید، آل فشندی و آل نحوی که با تأسیس مدارس علمیه صالحیه، سردار، نواب و التفاتیه در شهر قزوین، مدرسه شاهزاده خانم در تهران و سرودن اشعار در مدح اهل بیت (علیهم السلام)، خدمات فراوان علمی و فرهنگی به ایران و اسلام کرده‌اند. وجود آرامگاه حدود پنجاه تن از امامزادگان در محدوده شهرستان ساوجبلاغ گویای علاقه ساوجبلاغی‌ها به مذهب تشیع است. این امامزادگان در دو مقطع تاریخی - به هنگام حکومت علویان در طبرستان و طالقان و به هنگام حضور حضرت امام رضا در خراسان - وارد ساوجبلاغ شدند تا با گذر از این منطقه به نواحی یاد شده برسند که به وسیله امویان و عباسیان جان باختند.