افتراء به انبیاء

[ویکی فقه] دادن نسبتهای ناروا و اتهام زدن یکی از ابزار مقابله مشرکان با انبیای الهی بود، و به این خاطر به انبیای الهی افتراء می زدند که در قرآن مواردی از آن ذکر شده هست.
← افتراء جعل قرآن توسط پیامبر
...

💡 بگو به من خبر دهيد آيا رزقى كه خدا برايتاننازل كرده و شما بعضى را حلال و بعضى را حرام كرديد خدا به شما اجازه داده بود؟ يااز پيش خود حلال و حرام درست كرديد و آنگاه آن را به افتراء به خدا نسبت داديد؟ (59)

💡 با كدام عمل، انتظار چنين پاداشى را دارند؟ با زنده بگور كردن دختران معصوم و بيگناهو بى دفاع ؟ و يا با تهمت و افتراء به ساحت مقدس پروردگار؟ با كدامينعمل ؟

💡 و اى بسا احتمال داده باشند كه استفهام در آيه به هر دو شقّاش تعريض به مشركينباشد، و خداى تعالى خواسته است بفرمايد: شما مشركين ستمكارترين مردميد، براىاينكه اولا براى خدا شريك قائل شده ايد، و اين افتراء به خدا و دروغ به او است، وثانيا نبوت مرا و آيات نازله بر من را تكذيب مى كنيد، و اين خود تكذيب به آيات خدا، وجرمى است بزرگ، و مجرمين رستگار نمى شوند.

💡 در اين آيه به رسول گرامى خود دستور مى دهد گفتار و تكذيب آنان را و طعنه اى را كهبه قرآن زدند رد كند و اثبات كند كه قرآن افتراء به خدا، و اساطير الاولين نيست، وجمعى آن را بر وى املاء نكرده اند.